وبلاگهای گروهی
يكي از مهمترين خصايص وبلاگها فردی بودن ان و ازاد بودن شخص در تعيين مسير نوشتهها ميباشد.اما اين بدان معنی نيست كه امكان كار گروهی وجود ندارد.شايد در مسايلي مثل دين و سياست اختلاف آراء انقدر زياد است كه كار گروهی را كمي مشكل مي كند .اما در مسايل مرتبط با علم امكان كار گروهی بيشتر است.
يكي از سوالاتی كه هميشه برای من بوده اين است كه چرا ما وبلاگهایی مثل تككرانچ و ماشابل نداريم.البته كه هزاران علت ريز و درشت دارد:از نقش اقتصادی مسئله تا امكانات سرمايهگذاری معنوی و… اما يكي از اين مشكلات شايد اين باشد كه تفكر كار گروهی برای ما مفهوم هست اما ملموس نيست.در ابتدا ميخواستم پيشنهاد بدهم كه وبلاگهایی به سبك ماشابل و تككرانچ راه بياندازيم.اما كمي بيشتر كه دقت كردم ديدم اين حركت نياز به يك زمينهسازی قوی دارد(يك base ).از طرفی ما هم اكنون وبلاگهای گروهی حرفهای داريم.بعنوان نمونه ميتوان از عصرونه و اوليو نام برد.سوال بعدی اين است كه چگونه ميتوان كار گروهی را در اين قبيل وبلاگها گسترش داد؟
يك روش دعوت از وبلاگ نويسان معتبری است كه اكنون به صورت فردی در وبلاگهای شخصی مطلب مينويسند.شايد اين روش خوب جواب ندهد چون اكثر اين افراد مشكل وقت برای كار گروهی دارند.از طرفی اكثر انها با تفكر كار فردی بزرگ شدهاند(منظور:وبلاگشان رشد كرده است.)اين گروه شايد تمايل كمتری به نوشتن گروهی در يك وبلاگ داشته باشند حالا به هر دليلي : سن زياد-درگيری فراوان شخصی-عادت كردن به شخصی نويسي -راحت نبودن با كار گروهی و…
اما يك روش ديگری نيز وجود دارد! مي توان از نيروهایی كه تاكنون وبلاگ ننوشتهاند استفاده كرد يا افرادی كه استعداد و پشتكار مناسبي دارند اما بدليل عدم اشنايي با مقتضيات وب جديد به كارهای پيشپا افتادهای مثل طراحی قالب برای سرويسهای وطنی مشغولند يا دربهدر به دنبال پيدا كردن نرمافزارهای كرك شده و…
از طرفی وبلاگهایی مثل عصرونه و اوليو ساختار حرفهای با بازديدكننده مشتاق و پيگير دارند.برای كار در اين قبيل وبلاگها نياز است به داشتن يكسری مقدمات تا سطح كيفي انها افت نداشته باشد.
از جمعبندی مطالب بالا ميخواهم به يك ايده خام(يك پيشنهاد اوليه و نه كامل) برسم.ايده اين است:وبلاگ(يا وبلاگهایی) به صورت آزمايشي و گروهی راهاندازی شود(مثلا در همين وردپرس.كام كه امكان وبلاگ گروهی را به اسانی فراهم ميكند) و فراخوان جهت نوشتن در انها بصورت عمومی برای تمام مشتاقان به مسايل مشترك(مثلا آیتی ) داده شود و افراد بتوانند در اين وبلاگ(های) گروهی شروع به نوشتن كنند. ميتوان ان را به فوتبال تشبيه كرد: مدرسههای فوتبال:كه افراد در ان شروع به اموزش فوتبال ميكنند و باشگاههای حرفهای: كه پس از چند وقت به باشگاهها وارد ميشوند.افراد با نوشتن در اين وبلاگها ميتوانند در كنار حرفهای شدن در وبلاگ نويسي با روحيه كار گروهی رشد كنند.پس از ان هركدام از اين وبلاگنويسان مي توانند راه خود را انتخاب كنند:در همين وبلاگهای گروهی بمانند- به وبلاگهایی مثل عصرونه و اوليو بروند- يا حتی وبلاگهای شخصی ايجاد كنند.
كل اين پروژه را ميتوان بصورت آزمايشي راه انداخت.فكر نميكنم احتياج به انرژی زيادی برای اموزش به افراد داشته باشد.در شروع بنظر پرزحمت ميايد اما حدس من اين است كه افراد راحت ميتوانند خودشان راه خود را پيدا كنند.تنها كار مهمی كه بايد انجام شود- و احتمالا وقت و انرژی زيادی ميخواهد- مديريت اين مجموعه است.اميدوارم وبلاگهای گروهی ما هر روز قويتر شوند.

Digg/mhmazidi
Flickr/mhmazidi
Myspace/mhmazidi
Facebook/mhmazidi
Virb/mhmazidi
Twitter/mhmazidi
YouTube/mhmazidi
Last.fm/mazidi
Del.icio.us/mhmazidi
Wikipedia/mhmazidi
GMail/mhmazidi
coComment/mhmazidi
Technorati/mhmazidi
MyBlogLog/mhmazidi
robo گفت,
ژوئن 26, 2007 @ 3:11 ب.ظ
وبلاگ گروهی دودردو؟
darivari گفت,
ژوئن 26, 2007 @ 3:29 ب.ظ
من هم بسیار با این کار هم عقیده هستم و بدم نمیآد توی چنین پروژهای نقش داده باشم.
در ضمن لطفا کانفکرفت رو هم از توی لینکهای بلاگ بردارید چون ظاهرا فعلا داون هستیم.
hamid11771 گفت,
ژوئن 26, 2007 @ 7:07 ب.ظ
راستش ما چنین نقشه ای داشتیم. از چند نفر هم دعوت کردیم، (اگه یادتون باشه خود شما هم توی لیست دعوت بودید اون اوایلی که شروع کرده بودید ) اما نهایتا نتیجه نداد.
اونها که وبلاگ دارن که یا ناز میکنن یا امتیاز های بزرک میخوان. اونهایی که ندارن هم احتمالا چیزی خوبی از توشون در نمیومده ، اگر در میومد خوب صاحب وبلاگ بودند.
اما این پروژه ای که این ها رو توی یک وبلاگ آزمایشی بهشون دسترسی بدیم و بعد راهی باشگاه های دسته یک و دسته دو و اینها بشن بدک نیست اما مدیریتش کار نفس گیری میشه. چرا که کنترل یک تازه کار خودش یه شغل فول تایمه چه برسه به اینکه 16 تا باشن و بخوای یه کاری کنی که تفاوت وبلاگ و حموم زنونه هم مشخص بشه. اگر کسی میتونه مدیریت کنه پروژه خوبیه.
mhmazidi گفت,
ژوئن 26, 2007 @ 9:28 ب.ظ
روبو عزيز:
وبلاگ گروهی دو در دو البته يك حركت بسيار مفيد است.اما وبلاگ گروهی دو در دو چيزی شبيه حلقه ملكوت و سيمرغ است:گروهی از وبلاگ نويسان با وبلاگهای مستقل اما در كنار هم.اما در اين مدل پيشنهادی ايجاد يك وبلاگ با چندين نويسنده است.در حقيقت به نوعی چيزی مابين وبلاگ گروهی دو در دو و خود دو در دو .از وبلاگ گروهی دو در دو كمي بيشتر و از خود دو در دو كمي كمتر ايجاد تجمع ميكند.
حميدجان:فكر ميكنم كامنت شما و پست من تقريبا يك حرف را ميزنند.در متن نوشته نيز مهمترين قسمت كار را مديريت ان عنوان كردم.هرچند اعتقاد دارم مديريت ان تنها در ابتدای كار مشكل است.بعد از مدتی مديريت ان نيز بر روی روال خواهد بود.البته قبول دارم كه احتياج به تمركز و نيروی خاص خود دارد
سعید گفت,
ژوئن 27, 2007 @ 8:12 ق.ظ
سلام
این خیلی خوبه که یک وبلاگ گروهی خوب وجود داشته باشه. به نظرم تووی جلسه بعدی وبلاگ نویسان مطرح بشه بد نیست. امیدوارم روزی شاهد وبلاگ های گروهی فعال باشیم.
موفق باشی
modir گفت,
ژوئن 30, 2007 @ 9:45 ب.ظ
دكتر جان طرح بسيار بجا و خوبيه . البته همانطور كه بقيه گفتن يه سري مشكلات داره و مديريتش يه كم سخته . من خودم خيلي به اين كار علاقه مندم و فكر كنم براي افرادي كه فرصت كمتري براي وبلاگ نويسي دارن وبلاگ گروهي خيلي خوب باشه . من چند وقت پيش به فكر ساختن يه همچين وبلاگي بودم ولي متاسفانه به علت كم بودن ارتباط ام با بلاگر هاي ديگه ميسر نشد . در هر صورت اگه شما مايل باشيد و در اين مورد كمكم كنيد من خيلي علاقه مندم كه يه وبلاگ گروهي خوب با زمينه هاي فرهنگي و هنري و با كمك يه گروه خوب ( منظورم علاقه مند به اين كار هست ) تشكيل بدم . خودم هم مقدار كمي در اين زمينه آشنايي دارم و فكر كنم با كمك بقيه توان اداره اين طور وبلاگي رو داشته باشم . در مورد هزينه دومين و هاست هم مشكلي نيست ( البته تا حد معقول انجام يك كار معنوي ) . ولي براي اداره فني و طراحي اون به كمك افراد ديگه اي نياز هست .
در هر صورت گفتم اگه بنظرتون جالبه تو وبلاگتون مطرح كنيد . شايد يه يا علي گفتيم يه كار درست و درمون انجام داديم . تا خدا چي بخواد . در هر صورت ممنون .