وب 2

امروزه تعداد بسيار زيادی سايت برای اشتراك ويديو وجود دارد.اگر شما ويديويي داشته باشيد و ان را تنها در يوتيوب يا گوگل ويديو بگذاريد مي‌توانيد تعداد زيادي بازديدكننده داشته باشيد.اما همه بازديدكننده‌ها را نخواهيد داشت!

برای اين منظور يا بايد ويديوهای خود را تك‌تك در سايتهای مختلف ويديو، اپلود كنيد و يا يك راه‌حل ساده‌تر: استفاده از سايتهایی كه اين كار را برای شما انجام دهند.تاكنون برای اين منظور تنها سايت های‌اسپريد در دسترس بود.اما اكنون يك گزينه بهتر با امكانات بيشتر در دسترس است.

vidmetrix (ويدمتريكس) همانند های‌اسپريد است.شما ابتدا در اين سايت برای خود يك اكانت ايجاد مي‌كنيد.سپس ادرس اكانتهای خود در سايتهای اشتراك ويديو را به ان مي‌دهيد.حدود 51 سايت پشتيباني مي‌شود كه فعلا 7 تا از انها فعال است: يوتيوب- گوگل ويديو- ماي‌اسپيس- متاكفه- ياهو- وئوه - ريوور .

حالا به اكانت خود در ويدمتريكس رفته ويديو را اپلود مي‌كنيد.ويدمتريكس ويديو شما را به تمام اين هفت سايت مي‌فرستد.تا اينجای كار شبيه های‌اسپريد است.اما علاوه بر اينها شما مي‌توانيد كلی امكانات analytic داشته باشيد: وبلاگهایی كه به ويديو لينك داده‌اند، تعداد بازديدها، كامنتها و…مي‌توانيد به همه اين اطلاعات از طريق وب يا ايميل يا حتي‌ rss دسترسي پيدا كنيد.همچنين مي‌توانيد همه انها را به صورت يك ويجت دراورده در وبلاگتان نمايش دهيد.

نكته: ناگفته پيداست كه ويدمتريكس برای اينترنت ايران كه هر روز يكي از سايتهای ويديويي در ان قيلطر مي‌شود، چقدر مفيد است.از 7 تا سايت بالا هم اكنون دو سايت قيلطر است! 

اين پست را تقديم مي‌كنم به كمانگير عزيز كه تازگيها ماركوپولو شده است! اميدوارم از مسافرتهايش، ويديو نيز سوغات بياورد.آرش جان اين را داشته باش تا يك فكری هم برای پادكست‌های شما بكنيم كه از داخل ايران قابل دسترس نيست(فعلا اگر يك حالي به  odeo.com بدهيد فكر كنم بد نباشد! ما هم از داخل ايران دعاتون مي‌كنيم!! التماس دعا برادر!!)

اگر نوشته قبلي در اين موضوع را مطالعه كرده باشيد، گفتيم كه پايه و اساس مشكل، نهادينه نشدن تفكر و عمل گروهی در مفهوم مدرن ان - انگونه كه در جوامع مدنی كشورهای توسعه‌يافته رايج است- مي‌باشد.بر اساس اين  base ، حالا مي‌توان كاربران اينترنتی- و حتي در موارد مشابه تمام كنشگران اجتماعی - را به چند گروه تقسيم كرد:

1- بی‌تفاوتها: اين دسته تقريبا قاعده هرم را تشكيل مي‌دهند و از نظر تعداد بيشترين هستند. انها معمولا تصوری از حركتهای گروهی ندارند.علت مهم نيز ان است كه حركت گروهی برای انها به عنوان يك ارزش جا نيافتاده.از همينجاست كه انها به مواردی چون  sharing ، وقعی نمي‌گذارند.اين دسته را مي‌توان تا حدودی خنثي دانست .انها معمولا گهگاه به اينترنت سر مي‌زنند و استفاده از وب برای انها يك تفريح يا وقت‌تلف‌كني حساب مي‌شود.

2- ذوق زده‌ها: قبل از توضيح اين دسته بهتر است ابتدا از يك مفهوم در روانشناسي استفاده كنيم:  positivism/negativism كه شايد بتوان با كمي اغماض انها را به خوشبيني و بدبيني ترجمه كرد.گاه اين احساسات از محدوده عادی خود فراتر مي‌روند.

ذوق‌زده ‌ها معمولا در سنين پايينتری نسبت به بقيه هستند.انها تازه با وب همدم شده‌اند.اكنده از ايده‌های تازه هستند و در نگاه ايده‌ال گرايشان، هر ايده جذاب و بكر از طرف ديگران با استقبال فراوان مواجه خواهد شد.شايد بتوان positivism فراوان را ، تنها در اين گروه ديد.

3- دلگيرها: شايد بتوان اين گروه را «خردمندها» يا حتي «خسته‌ها» نامگذاری كرد.انها عمدتا كساني هستند كه مدت زيادي از اشنايي انها با وب گذشته است.شايد بتوان انها را قديمي‌ترينهای وب ارزيابي كرد.دوره‌های خوش‌بيني و بدبيني را از سر گذرانده‌اند و حالا با اين كه دوست دارند positivist باشند، اما بنا بر تجربه قبلي، گرايش به سمت negativism دارند.

4- عصبانی‌ها: معني واقعي negativism  را در اين دسته خواهيد ديد.انها ديد بسيار بدبينانه‌ای به حركتهای گروهی دارند.نسبت به نيات و اهداف و پيامدهای حركتهای جمعي، موضع‌گيریهای انتقادی فراوان دارند.تجربه به انها مي‌گويد كه هر حركت گروهی، بيانگر عدم شناخت واقعي فضاي وب ايراني است.انها معمولا آستانه تحمل پاييني دارند و كوچكترين تحريك كافي است تا آتشفشان انها را فعال كند.

حالا مي‌توان پرسيد حق با كدام است؟ بنظرم اين سوال از پايه غلط است.چون از ان پايه‌ و اساسی كه در نوشته قبل صحبت كرديم، طبعا چنين انشعابي طبيعي است.در اينجا بهتر است بجای پرسيدن اين كه حق با كدام است، از خود بپرسيم آيا مي‌توان برای تغيير اين وضعيت كاری كرد.و حتي مهمتر: آيا اصلا مهم است اين وضعيت را تغيير داد؟

ادامه دارد…

اگر نظر من را بخواهيد بايد با قاطعيت بگويم امروز برای وردپرس فارسي روز بزرگی است.دلايل خودم را بعدا خواهم گفت.اما علتش بسيار ساده است: ورود خورشيد خانوم به جمع وردپرسي‌ها.هم وبلاگ فارسي و هم وبلاگ انگليسي او اكنون در  wordpress.com هست.اين يكي از مهمترين اتفاقاتي است كه تاكنون وردپرس دات كام فارسي به خود ديده است.اثرات ان را در طی هفته اينده و بخصوص ماه اينده شاهد خواهيد بود.اولين علامت ساده ان: امروز دومين وبلاگ برتر وردپرس بود.

اميدوارم ورود خورشيد وبلاگستان، به وردپرس فارسي بتواند نور و گرمای وردپرس را چندين برابر كند( من از اين بابت مطمئنم).منت برهمه ما گذاشتيد خورشيد تابان. ورود شما و تمام انوار تابناكتان را به وردپرسي‌هاي عزيز تبريك مي‌گويم.منتظر اثرات ورود شما هستيم.

ابزارهای مدیريت محتوی ( CMS ) بسياری وجود دارد.شخصا مدتهای زيادي اسمهای مختلف را مي‌شنيدم اما درك درستي از انواع انها نداشتم.تا اينكه از  طريق ويكي‌پديا با سايت  open source CMS آشنا شدم.در اينجا بود كه برای اولين بار يك دسته‌بندی خوب وساده از تمام ابزارهای مديريت محتوی( البته فقط اپن سورس)  ديدم.تمام انها در چند دسته تقسيم شدند:  portals-blogs-ecommerce-groupware-forums-elearning-image galleries-wiki-lite-miscellaneous .

تازه اين زمان بود كه فهميدم جوملا - دروپال - مامبو - ژوپيتر و … رقيب وردپرس نيستند بلكه ان چهارتا در دسته پورتالها هستند و وردپرس در دسته بلاگها.در نتيجه اساسا كاربرد انها متفاوت است و انها دوستان اپن‌سورس يكديگر هستند.

اما هدف از اين مقدمه، اين بود كه بگويم از طريق وي‌ويو ، متوجه شدم كه نسخه جديد جوملا به فارسي ترجمه شده و قرار است امشب يا فردا  در دسترس قرار گيرد.ادرس سايت ان جومفا است.نگاهی بياندازيد.

اميدوارم هر روز شاهد بيشتر شدن CMS های فارسي شده اپن‌سورس باشيم.

دوست عزيزم دكتر مجيدی و همچنين استاد خوبم روبو در كامنتهای پست قبلي موضوعي را مطرح كردند:« چرا هرچه بيشتر سعي مي‌كنيم كاربران ايراني را با تازه‌های وب اشنا كنيم كمتر موفق مي‌شويم؟ » دكتر عزيز بر من تكليف كردند كه در چند پست «چرایی اين تاثيرناپذيری » را -با همكاری خوانندگان اين وبلاگ-بررسي كنيم. من فقط انجام وظيفه مي‌كنم؛اما بحث كردن بر عهده خوانندگان وبلاگ.

دكتر جان! من شخصا پيشنهاد مي‌كنم برای بدست اوردن دركی عميق از مفاهيم رخ داده در محيط اينترنت- و حتي برای فهم دقيق جوامع امروزی - حتما سه گانه بسيار زيباي مانوئل كاستلز به نام« عصر شبكه » را بخوانید.كتابي حجيم كه امروز يكي از رفرنسهای معتبر در زمينه خودش شده است.جالب اينجاست هنگامی كه اين اثر عميق را مي‌خوانیدانگار يكي از رمانهای جذاب كودكی را در دست گرفته‌اید.تقريبا همه ان اتفاقاتي كه امروزه در دنياي معاصر و معادل ان در دنياي اينترنت اتفاق مي‌افتد را در ان شاهد خواهید بود.

اگر از دوران تحصيل پزشكي يادتان  باشد در اكثر بيماريها، وقتي به  علل(اتيولوژی) مي‌رسيديم، نوشته شده بود : مولتی فاكتوريال. در انجا سعي بسيار كردند كه به ما ياد بدهند برای درك روابط بين پديده‌ها از تفكر استدلالي خطی استفاده نكنيم، بلكه حقايق و اتفاقات را به صورت شبكه‌ای از حلقه‌های زنجير كه با هم در ارتباطند تصور كنيم.بگونه‌ای كه با حركت دادن يكي از اين حلقه‌ها كل مجموعه متاثر خواهد شد. حقيقت اين است كه اين مدل -به خصوص در علوم اجتماعی- بسيار  كاربرد خواهد داشت.به همين دليل اصلا نمي‌توان برای توضيح يك پديده انساني -هر اتفاقي كه در يك جزء ان، به هرصورتي، انسان دخيل باشد- از يك فاكتور يا چند فاكتور محدود اسم برد. همچنين  بسته به اين كه شما از كدام پرسپكتيو - در مفهوم نيچه‌ای كلمه- به حقايق نگاه كنيد انها را متفاوت ارزيابي خواهيد كرد.ديدگاهی كه من در اين سلسله از نوشته‌ها ارائه مي‌كنم تنها يكي از قرائتهای ممكن است، كه البته موافقان و مخالفاني خواهد داشت.اگر مطالب اين وبلاگ را دنبال كرده باشيد حتما با نحوه نوشتن من اشنا هستيد.اول سعي مي‌كنم در مورد base و اسكلت يك موضوع، بحث كنم و سپس بقيه اجزاء ساختمان را بر روی اين اسكلت بچينم.

تصور من اين است كه در اين موضوع - چرا از تازه‌های وب استقبال نمي شود- به يك عامل ريشه‌ای باز مي‌گرديم:«اساسا ما آموزشهای لازم برای فكر و عمل  گروهی را پيدا نكرده‌ايم.علاوه بر اموزش، تمرين هم نداشته‌ايم». برای ما فقط دو حالت وجود  دارد: فرد(يك نفر) - امت و ملت(تمام افراد). هيچ حالت بينابيني برای ما جا افتاده نيست.به بيان ديگر ما با فكر كردن و كار كردن به صورت گروهی - نه در حد كل جامعه بلكه در حد گروه-  تمرين نداشته‌ايم.به همين دليل است كه تقريبا اكثر كساني كه به يك كار گروهي دعوت مي‌شوند تلقي درستي از گروه ندارند.اگر اشتباه نكنم در جامعه‌شناسي برای توضيح اين موضوع از دو كلمه استفاده مي‌شود: اجتماع - جامعه. جامعه   بيانگر تمام افرادی است كه به صورت يك امر پيشيني ( يا ذاتی يا ناخوداگاه يا ناخواسته) دور هم جمع شده‌اند، مثل مردمان يك كشور( كه در ان انتخابي وجود ندارد).اما اجتماع  بيانگر تعدادی از افراد است- كه مشخصا از  جامعه  كوچكترند- و اگاهانه و به صورت يك امر اكتسابي و با آگاهی نسبي يا كامل وارد يك گروه مي‌شوند.

هرگاه كه پيشنهادی برای كار گروهی داده مي‌شود - نه فقط در وب  بلكه در تمام عرصه‌هاي زندگی اجتماعی ما - اين تصور نادرست شكل مي‌گيرد كه منظور ايجاد يك جامعه است.موافقان جامعه شعار زنده باد سر مي‌دهند و كساني هم كه برای فرديت خود احترام قائلند، ان را با مفهوم توده (جامعه‌ای بزرگ و بي‌شكل از انسانهایی با ايدئولوژی يكسان) برابر گرفته و با ان مخالفت مي‌كنند.

در صورتی كه اجتماع چيزی بين اين دو است.اجتماع بيانگر افرادی است كه همگي با تاكيد بسيار بر فرديت خود و با حفظ ديدگاه انتقادی خود در يك فعاليت جمعي برای رسيدن به يك مطلوب تلاش مي‌كنند.انها مطمئنا با تمام ريزنكات مطرح شده در ان اجتماع موافق نيستند اما با وجود استقلال فكری، برای رسيدن به چيزی كه نياز به فعاليت جمعي دارد، در يك حركت گروهی شركت مي‌كنند.اين حركت گروهی لازم است كه با اصول فكری و عملی انها تضاد نداشته باشد.در اين صورت است كه وارد ان جمع شده و با افرادی با اصول مشابه، همكاری مي‌كنند در همان حالي كه بر روی جزييات مورد اختلاف، بحث و تبادل نظر انجام مي‌شود.

اين همان چيزی است كه در جامعه‌شانسي مدرن به ان جنبش گويند. بهترين محل برای تمرين كارهای گروهی « جامعه مدنی » است .از ديگر سو، فعاليتهای گروهی در بين اجتماعات منجر به تقويت پايه‌های جامعه مدنی خواهد شد.اما…

ادامه دارد…

اكثر ما مي‌دانيم كه جيميل يك سرويس ايميل رايگان و خوب با امكانات فوق‌العاده است. اكثر ما از ان استفاده مي‌كنيم.چگونه مي‌توانيم جيميل را بين همه كاربران محبوب كنيم؟ اول به يك سوال جواب دهم: اصلا چرا جيميل؟

قبل از هرچيز بگويم قرار نيست صحبت در مورد جيميل، كاربران ايميل ياهو يا مايكروسافت و … را نشانه برود و منجر به واكنش منفي انها شود.هركسي اين اختيار را دارد كه گزينه‌هاي مطلوبش را انتخاب كند.ولی -قبلا هم در اينجا نوشتم- بدلايل زيادی اعتقاد دارم بايد جيميل را در بين كاربران گسترش دهيم.

اگر بپذيريم اكنون گوگل مهمترين شركت در دنياي وب هست، برای اشنايي و درگير كردن هر چه بيشتر كاربران - و به معنايي هماهنگ كردن انها با جديدترين‌هاي وب- يكي از كارهای خوب مي‌تواند جا انداختن سرويسهای متعدد گوگل در بين كاربران باشد. مسئله اين نيست كه تمام سرويسهای گوگل برترند-كما اينكه همه انها واقعا نيستند- مسئله ان است كه 10 سال قبل كه ما با اينترنت اشنا شديم، اولين چيزهایی كه به ما ياد دادند چگونگي چت كردن با ياهومسنجر بود و همچنين چگونگي استفاده از ايميل ياهو.تا سالها صفحه اول ياهو معرف تمام اينترنت برای ما بود. استفاده از سرويسهای ياهو گناه كبيره نيست.اما شايد دليل استفاده نكردن از جيميل ان باشد كه همه به ياهو عادت كرده‌اند و برايشان عادت شده. تغيير عادت نمي‌تواند يكباره و سريع اتفاق افتد و تقريبا هميشه با مقاومت روبرو مي‌شود.

گوگل برای استفاده از سرويسهای مختلفش، داشتن يك اكانت جيميل را الزامي كرده.بنوعي مي‌توان جيميل را هسته مركزی گوگل دانست كه تمام سرويسهای ديگرش را با ان تنظيم مي‌كند. حرف من اين است: اگر  موافقيد كه گوگل مهم است پس احتمالا با من همرای هستيد كه جيميل هم مهم است.صحبت من اين است كه بياييم جيميل را در بين كاربران ايراني گسترش دهيم-البته تاكنون زحمات بسيار زيادی برای معرفي جيميل و ساير سرويهاي گوگل كشيده شده است. پس از استفاده از جيميل، كاربران مي‌توانند امكانات آنتي‌اسپم قوی ان را لمس كنند.مطمئنا جيميل مي‌تواند با ساختارش موجب اشنايي بيشتر كاربران تازه‌كار با تكنولوژيهايي مثل AJAX شود.برای گسترش جيميل نياز به هيچ كار سنگيني نيست.هيچ بازی وبلاگی نياز ندارد.احتياج ندارد كه پستهای مختلف در مورد اهميت و فايده و امكانات و برتريهای ان بنويسيم(هرچند اين قبيل نوشته‌ها بسيار بسيار باارزش هستند).لازم نيست انرژی زيادی خرج كنيم.بياييم يك كار بسيار ساده كنيم:

در ليست ايميلهايمان هرگاه فرستنده ايميل اكانت جيميل نداشته باشد، خود جيميل به صورت خودكار يك گزينه در همان صفحه نمايش مي‌دهد: invite to gmail. پيشنهاد ساده من يك چيز است: بياييم به هركسي كه جيميل استفاده نمي‌كند، از اين به بعد يك invite بفرستيم! كار سختي است؟؟!! من از اين به بعد برای تمام ايميلهايي كه اينگونه باشند «invite» مي‌فرستم!

من مطمئنم اين بهتر از هر روشي مي‌تواند كاربران ساير سرويسها را قلقلك دهد تا جيميل را تست كنند.نظر شما چيست؟  

موزيك يكي از دغدغه‌هاي هميشگي كاربران وب است.بسياری مي‌خواهند موزيكهای خود را در جايي اپلود كنند و تعدادی نيز مي‌خواهند انها را با ديگران share كنند و از موزيكشان در وبلاگ يا ساير جاها استفاده كنند.

boomp3 گزينه مناسبي برای اين افراد است.در اين سايت فقط فايلهای موزيك، آپلود مي‌شود و به اشتراك گذاشته مي‌شود.هيچ محدوديتي در حجم و تعداد موزيكهای اپلود شده وجود ندارد.به هر تعداد دلخواه و با هر حجمي مي‌توانيد موزيكهای خود را در ان اپلود كنيد.

پس از ان مي‌توانيد به صفحه مربوطه برويد.در انجا امكانات بسياری برای sharing وجود دارد.در انجا يك كد يك خطي به شما داده مي‌شود كه با قرار دادن ان در وبلاگ يا وبسايت خود، يك موزيك‌پلير زيبا ايجاد شده و موزيك مورد نظر مستقيم در وبلاگتان پخش خواهد شد.شما مي‌توانيد پلير را متناسب با سليقه و نياز خود و شرايط وبلاگتان تغيير دهيد. همچنين مي‌توانيد ان را در سايتهای ديگری مثل فيس‌بوك-ماي‌اسپيس مستقيم وارد كنيد.اگر در اين سايت ثبت‌نام كرده باشيد، مي‌توانيد يك اكانت برای خود داشته و در هرجايي از اين سايت موزيكي پيدا كرديد به ليست موزيكهاي مورد علاقه خود اضافه كنيد.

تنها عيب سايت اين است كه در هر صفحه گزينه report copyright وجود دارد.يعني  اگر كسي به مسئول سايت گزارش دهد قطعه موزيك شما مشمول كپي‌رايت است، حتما حذف خواهد شد.

اين پست را تقديم مي‌كنم به كسي كه قبلا از من درخواست معرفي سايتي براي اپلود موزيك در وبلاگش كرده بود.مدتی است كه با اين وبلاگ قهر كرده است.خواستم از اينجا به او بگويم كه خاطرش عزيز است و اميدوارم با اين پست من را ببخشد.

امروزه محبوب‌ترين سايت به اشتراك‌گذاری عكس، فليكر است.بنظر شما چرا با وجود اينهمه سايت خوب برای اشتراك‌گذاری عكس، بازهم فليكر محبوب‌ترين است؟

حقيقت اين است كه هنوز فليكر امكانات  sharing بسيار جذابتری نسبت به سايرين دارد.به همين دليل است كه با وجود رقيب‌های قدرتمندی چون پيكاسا و زومر، هنوز برترين گزينه است.ولي پارامترهای ديگر را نبايد فراموش كرد.يكي از مهمترين انها عادت كردن كاربران به فليكر است.انها با فليكر راحت هستند و ان را دوست دارند.

اما يكي از مهمترين موارد كه شايد كمتر به ذهن كسي برسد اين بود كه برای كساني كه مدتها از فليكر استفاده مي‌كنند مهاجرت به يك سرويس ديگر كار بسيار طاقت‌فرسايي بود.چون اگر مي‌خواستند ارشيو را منتقل كنند، روند طاقت‌فرسايي مي‌داشتند. از طرفي رها كردن ان ارشيو در فليكر ممكن نيست.حالا راه‌حلی داريم:

  migratr همان چيزی است كه اين قبيل دوستان نياز دارند.با استفاده از ميگريتر شما براحتي مي‌توانيد تمام عكسهای خود در يكي از سايتهای به اشتراك‌گذاری عكس زير را، به ديگری منتقل كنيد.اين انتقال فقط شامل عكس نيست بلكه تمام اطلاعات جانبي عكس-تگ‌ها-كامنتها-عنوان عكس-گروهها و… را منتقل خواهد كرد: فليكر - پيكاسا- زومر- smugmug-23HQ .اين احتمال نيز هست كه در ورژنهای بعدی اين نرم‌افزار از ساير سرويسهای ديگر پشتيباني كند.

 يك نكته وسوسه‌كننده: فليكر تنها 100MB فضای رايگان مي‌دهد، اما پيكاسا 1GB .(يعني 10 برابر !!). اهميت وجود نرم‌افزارهایی مثل ميگرتر اين است كه سايتهایی مثل فليكر و پيكاسا هميشه بايد بدانند كه برای نگه‌داشتن كاربرانشان در سرويس خود نياز به تلاش بسيار دارند.هرگونه سهل‌انگاری مي تواند منجر به از دست دادن تعداد زيادی از كاربران شود.شما مجبوريد بهترين باشد و گرنه در دنياي وب 2 به راحتي كاربران مهاجرت خواهند كرد.اين نيز يكي از واقعيتهاي خشن وب 2 هست.

منبع: لايف‌هكر

وردپرس دات كام: وردپرس دات كام ابزارهایی قوي برای بلاگينگ دارد.بدليل امكانات قوي ان جهت ايجاد community ، گاه ممكن است از اين خاصيت وردپرس برای مواردی كه چندان مطلوب همه نيست استفاده شود.

همانطور كه مي‌دانيد صفحه ابتدايي وردپرس دات كام  را مي‌توان به نوعي ويترين ان دانست.در اين صفحه نوشته‌ها و وبلاگهای برتر و انهايي كه بازديدكننده بيشتری دارند ايندكس و ليست مي‌شوند.يكي از اين دسته وبلاگها كه  معمولا -در همه جای دنيا بسيار پرطرفدار هستند- وبلاگهایی با محوريت ثكث است.طبعا اين قبيل وبلاگها  حتي در آزادترين جوامع نيز برای تمام سنين و همه  افراد در دسترس نيست.پس با توجه به مكانيسم وردپرس دات كام كه پربازديدترين‌ها به صفحه اول مي‌ايند،احتمال بسيار زيادی دارد كه در صفحه اول نمونه‌هایی از انها ديده شود.قبول داريد كه در غرب هم قرار دادن اين موضوعات در ويترين مغازه‌ها، چندان خوشايند نيست.

راه‌حل چيست؟ آيا بايد اين قبيل وبلاگها حذف شوند؟  در كشور ما قيلطرينگ اين وبلاگها را مسدود مي‌كند.اما در وردپرس دات كام از روش بسيار ساده‌تر و بهتری استفاده شده است.اگر توجه كرده باشيد وقتي به يك وبلاگ در  wordpress.com وارد مي‌شويد در بالا يك نوار ديده مي‌شود كه گزينه‌های متعددی دارد. در گوشه سمت راست اين نوار عبارت  blog info وجود دارد .اگر بر روی ان كليك كنيد يك منوی كشويي باز مي‌شود كه يكي از گزينه‌های ان « report mature» است.

پيشنهاد وردپرس دات كام اين است: كاربران هرگاه با وبلاگی برخورد كردند كه محتويات ثكثي دارد كافي است عبارت  report mature را كليك كنند.وقتي چندين نفر اين عبارت را كليك كردند ، وردپرس به بررسي محتويات وبلاگ مربوطه مي‌پردازد.در صورتی كه ان وبلاگ حاوی محتويات ثكثي باشد، محدوديتهایی برای ان اعمال مي‌شود.از جمله اينكه در ليست برترين‌ها قرار نمي گيرد.مطالب، نوشته‌ها و تگ‌های ان ايندكس نمي‌شود و به همين دليل اين قبيل وبلاگها به ويترين وردپرس (يعني صفحه اول) وارد نمي‌شوند.بنظرم اين منطقي‌ترين و بهترين روش برخورد با اين موضوع است.نظر شما چيست؟  

بعضي از خواننده‌های اين وبلاگ چندين بار در كامنتها اعلام كردند كه نوشته‌ها را از طريق گوگل ريدر دنبال مي‌كنند و چون فعلا گوگل ريدر امكان درج كامنت را نمي‌دهد به همين دليل رغبتي برای كامنت‌گذاشتن ندارند.حالا يك روش ايجاد شده.

شما بايد مرورگر فايرفاكس + اكستنشن گريس‌مانكی + اين اسكريپت را داشته باشيد.پس از اين، در دو مورد مي‌توانيد از اين اسكريپت استفاده كنيد:

1- فيدهایی كه ناقص هستند و مجبوريد به صفحه اصلي برويد.

2- هرگاه بخواهيد كامنتهای ان مطلب را بخوانيد يا براي ان مطلب كامنت بگذاريد.

در اين دو مورد، شما مي‌توانيد در داخل خود گوگل‌ريدر ان مطلب را expand كنيد و به دو مورد بالا دسترسي داشته باشيد.اميدوارم برای تست هم كه شده بعضي از دوستان از طريق گوگل‌ريدر خود اين امكان را تست كنند و نظرشان را در مورد اين امكان بنويسند.آيا مفيد هست يا دردسر زيادی دارد؟

پ.ن: مطلب قبلي من در مورد سياره RIA ، برچسب فايرفاكس داشت.دوستاني ناراحت شدند كه چرا اين مطلب بي‌ارتباط را، با فايرفاكس تگ زده بودم.من از عزيزان عذرخواهی مي‌كنم، اما فكر كردم سياره فايرفاكس مي‌تواند يك مخاطب بسيار خوب برای ان نوشته باشد.هرچند انها نيز معترض اين نگاه بودند.بازهم معذرت.

منبع: google os