وب 2

اگر آرزوی شاگردی يك استاد را داشته باشم، كسي نيست جز: دكتر آذرخش مُكری.

دكتر مكری يك روانپزشك جوان،بسيار با استعداد،با معلومات بالا و دارای انرژی پايان‌ناپذير است. او استاد روانپزشكي در دانشگاه تهران است.اما تمام اين اينها را كنار بگذاريد.چيزی كه او را برجسته مي‌كند در جایی ديگر است.در زندگی خود بسيار كسان را ديده‌ايم كه data(اطلاعات خام) ما را افزايش مي‌دهند، اما كساني كه در ما ايجاد يا تحول در بينش‌(نگرش = insight) مي‌كنند، جايگاهی ويژه دارند.دكتر مكری كسي است كه مي‌تواند برای همه ما يك گنجينه باارزش باشد؛ اگر درست بدانيم كه چگونه از اين گنج برای تحول در insight خود استفاده كنيم!

با اينكه او بسيار جوان است، اما مدت 12 سال است كه بصورت حرفه‌ای در يكي از سخت‌ترين زمينه‌های روانپزشكي سعي كرده كاملا علمی كار كند: اعتياد.

اگر شما از نزديك با اين پديده(اعتياد) آشنا باشيد مي‌توانيد طيف بسيار گسترده‌ای از انواع و اقسام ناهنجاريهای فردی و اجتماعی را در ان ببينيد: از روسپي‌گری گرفته تا رفتارهای آنتی‌سوشيال(ضد اجتماعی) تا پرخاشگری، قتل، تجاوز، اوباشي‌گری و… در نتيجه كسي كه مدتهای بسيار با اين طبقه از اجتماع كار كرده باشد و در همان حال شخصی فهميده و با مطالعات وسيع باشد،طبعا هر سخني كه مي‌گويد را، بايد با تامل بسيار بر آن دقيق شد.اين چيزی است كه شايسته بزرگی چون دكتر مكری است.اخيرا ايشان در چند برنامه تلويزيونی حضور پيدا كردند و با نهايت ظرافت و استادی، پيچيده‌ترين و جديدترين يافته‌های حيطه كاری خود را به زبانی بسيار ساده و روان برای همگان توضيح دادند.همه شما برنامه جنجالی كوله‌پشتي كه در ان فرزاد حسني با سردار رادان بحث كرده بود را ديده‌ايد.اما چند نفر از شما دقت كرديد كه در همان شبها، برنامه كوله‌پشتي از محضر دكتر مكری استفاده كرد! سخنان او در آن برنامه را بخاطر داريد؟ يا اخيرا در برنامه‌ای خانوادگی در صبح(شبكه 3) كه در ان در مورد بيماری  AIDS توضيح مي‌داد.

پيشنهاد من: اگر مي‌خواهيد به پديده‌هایی كه بعنوان ناهنجاريهای اجتماعی شناخته مي‌شوند، يك insight علمي( و از ديد روانپزشكي نوين) و به زبان ساده پيدا كنيد، حتما برنامه‌های آقای دكتر را دقيق ببينيد.گفته‌های او ارزش آن را دارند كه برايش قلم‌ و كاغذی آماده كنيم و يادداشت برداری كنيم. يك نمونه:

” در گذشته مهمترين عامل گسترش ايدز را مسايل غيراخلاقی مي‌دانستند.اما ديده شد كه در كشورهای غربي بدون اينكه جلوی اين مسايل گرفته شود،آنها توانستند گسترش ايدز را كنترل كنند.از طرفی كشورهایی مثل ايران يا كشورهای افريقايي كه كمتر در گير اين مسايل بودند روز‌به روز با گسترش ايدز مواجهند.به همين دليل امروز فاكتور اصلي برای گسترش ايدز را رفتارهای پرخطر مي‌دانند….. در توضيح رفتارهای پرخطر مي‌توان در همه آنها يك الگوی مشترك ديد:شخص مي‌گويد كه هيچگاه تمايلي به انجام ان رفتار نداشته؛ به يكباره ان رفتار از او سر زده و بلافاصله بعد از ان نيز، به شدت از كرده خود پشيمان شده است.

در روانپزشكي اين رفتارها را اصطلاحا رفتارهای تكانه‌ای يا  impulsive گويند.بنظر مي‌آيد رفتارهای ايمپالسيو در بين نوجوانان و جوانان ايراني در حال افزايش است…. نكته نگران‌كننده اينجاست و كنترل ايدز نيز بايد بر اين نقطه متمركز گردد……”