در نگاهی كليشهای ميتوان يك ارتباط اينترنتی را شامل سه جزء دانست: 1- سمت كاربر 2-سمت سرور 3-ارتباط دهنده اين دو : وب
اكنون در شركتها،سازمانها و ادارات ما دو جزء اول وجود دارند.اما بنظر ميرسد جزء سوم كمتر به ان توجه شده است.كاربردهای وب در سازمانهای ما هنوز گسترده نيستند؛ كما اينكه استفاده از امكانات وب (بخصوص وب جديد ) در اين قبيل اماكن حتي در خود غرب نيز يك پديد تقريبا جديد حساب ميشود.
در سطح جهان؛بجز شركتهای فعال در عرصه IT ، اكنون ساير شركتها و سازمانها نيز از امكانات وب جديد شروع به استفاده كردهاند.استفاده از وبلاگهای سازمانی و ويكيهای سازمانی و به تازگی «شبكههای اجتماعی سازمانی» پديدهای است كه هر روز در حال گسترش است.
در كشور ما اين مفاهيم گسترش لازم را نداشتهاند.حقايق مسلمي چون مشكلات اداری سازمانها، تفكر بوروكراتيك قديمي و پوسيده، دور بودن شركتها بخصوص دولتی از تكنولوژی روز وب و…. همگي قابل تامل هستند.اما هر نقصان و كمبودی بايد از جايي شروع به ترميم شود.درست است كه انجام و پياده سازی عملی اين تفكرات جديد در سازمانهای ما ، كاری سخت و دور از دسترس بنظر ميرسد، اما احتمالا همه شما با من موافقيد كه داشتن تفكر سازمانی - حداقل ِ حداقل برای ما كاربران پيگير وب، برای up to date بودن- از الزامات است.بياييم اين قسمت از وب-كه بسيار پويا هم هست- را اندكی بيشتر بشناسيم.
تقديم به پيمان عزيز يكي از معدود وبلاگنويساني كه در اين زمينه مطلب مينويسد.اميدوارم شاهد نوشتههای بيشتری از او باشيم و هر روز پيمانهای جديدي به جمع ما اضافه شوند.

Digg/mhmazidi
Flickr/mhmazidi
Myspace/mhmazidi
Facebook/mhmazidi
Virb/mhmazidi
Twitter/mhmazidi
YouTube/mhmazidi
Last.fm/mazidi
Del.icio.us/mhmazidi
Wikipedia/mhmazidi
GMail/mhmazidi
coComment/mhmazidi
Technorati/mhmazidi
MyBlogLog/mhmazidi