من الان حدود چهار ساله که تو پرشین بلاگ مینویسم، با اینکه به شدت ازش ناراضی ام چه بعد از این جریان تغییر آدرس و دامنه، چه قبلش که دست خوبی در سانسور کردن و بستن وبلاگ های ملت داشته. یه وبلاگ دقیقا مشابه در بلاگ اسپات دارم و دو سه تا وبلاگ در ورد پرس که غیر فعالند.

اما اینکه چرا پرشین بلاگ موندم با اینکه ازش به شدت ناراضی ام. فکر میکنم دلایلش اینا باشند. 1) پرشین بلاگ به عنوان اولین سرویس بلاگ فارسی جاش رو باز کرد و شاید بشه بهش گفت سرویس و استاندارد De facto.

2) در ضمن الان چهار ساله که اونجام و خواننده های ثابت دارم و راستش حوصله دردسر اسباب کشی و التماس برای تغییر لینک رو ندارم (هر چند بعد از عوض شدن دامنه پرشین بلاگ خیلی وسوسه شدم که این تغییر رو انجام بدم که نشد)

3) انتقال آرشیو از پرشین بلاگ به ورد پرس تقریبا غیر ممکنه. به خصوص انتقال آرشیو همراه با کامنت ها. فکر کنم به محضی که پرشین بلاگ همچین امکانی رو فراهم کنه، خیلی ها ازش میان بیرون.

4) پرشین بلاگ، برای اکثر کسایی که وبلاگ شخصی دارن و میخوان روزمره بنویسن، فکر میکنم ابزار کافی رو داره و راحت هم هست. کلن آدم رو خیلی به فکر نمیندازه که ازش جدا بشه.

5) از بلاگ فا از همون اول خوشم نیومد و هرگز به فکر باز کردن بلاگ در بلاگ فا هم نیافتادم. به خاطر تبلیغات خیلی خیلی (ببخشید) چرند و زرد. و اینکه خدا رو شکر هر ده روز یا دو هفته یک بار از دسترس خارج میشه. اگه قرار باشه روزی بلاگم رو در سرویس دیگه ای باز کنم انتخابم مطئمنا جایی غیر از سرویس های وطنی خواهد بود.

6) دلایل بالا قبل از ایجاد شدن مشکل برای کامنت گذاشتنم بود. الان یه کم راسخ ترم برای موندن در پرشین بلاگ.

7) برای اینکه خوشم نمیاد ناشناس کامنت بذارم، آدرس بلاگم اینه: whoareyou دات پرشین بلاگ دات آی آر!