وب 2

مي‌خواهم از وبلاگهايي نام ببرم كه در زمينه‌هاي بسيار بسيار باارزشي شروع به فعاليت مي‌كنند اما از آنها حمايت معنوي نمي‌شود، وبلاگهايي كه بيش از ساير موارد بايد مورد توجه واقع شوند.

دوست خوبم  امين ثابتی عزيز اكنون وبلاگی در مورد سرطان راه‌اندازی كرده است با عنوان : مبارزه با سرطان . يك وبلاگ با هدفي بسيار با ارزش.

از آن طرف دوست نازنين ديگرم، مازيار دانيالی عزيز وبلاگی را برای حمايت از محيط زيست با عنوان: حفظ طبيعت ايجاد كرده است.

اينها تنها دو نمونه از كارهای باارزشي هستند كه مي‌توان در وبلاگستان انجام داد. همگي مي‌دانيم كه قبل از اين دوستان، بسياران در همين وبلاگستان سعي كردند چنين هدفهاي باارزشي را دنبال كنند.بعضي‌ها كار را نيمه رها كردند و بعضي هنوز با جديت ادامه مي‌دهند. ارزش معنوي اين قبيل حركتها آنقدر زياد است كه در آينده نيز بازهم شاهد آنها در وبلاگستان خواهيم بود.

اما … چرا اين قبيل وبلاگها به جايگاه شايسته خود نمي‌رسند؟ بنظرم يكي از دلايل كار مي‌تواند اين باشد كه اين حيطه‌ها تناسبي با كار فردي ندارد.نه اينكه نتوان كار فردي انجام داد، بلكه در دنياي مدرن، اين قبيل فعاليتها در بطن جامعه مدني  و در قالب جنبش‌های اجتماعی مثل صلح سبز يا انجمن‌هاي مختلف يا جنبش‌هاي ضد جنگ يا … صورت مي‌گيرد.

بنظرم صحبت و نوشتن در مورد اهميت طبيعت، نياز به مشاركت بالای همگانی دارد( همچنين ساير فعاليتهای بشردوستانه ديگر مثل مبارزه با سرطان ، مبارزه با ايدز و … ). اين قضيه در دنياي وبلاگها نيز صدق مي‌كند. اجازه دهيد مقايسه‌اي انجام دهم.

بنظر شما چرا جنبش زنان در وبلاگستان اينقدر قوي است؟ بدليل روحيه بالای كار گروهي در انها .كوچكترين اتفاقي سريعا در بين تمام وبلاگهای مرتبط با مسايل زنان گسترش مي‌يابد.روابط شبكه‌اي بين انها موجب مي‌شود قدرت زيادی به تك‌تك وبلاگهای زنان بدهد. در صورتي كه اگر تنها يك وبلاگ بود كه مي‌خواست در مورد مسايل و مشكلات زنان بنويسد، طبعا هرگز نمي‌توانست تا ساليان سال موجب انعكاس حتي ساده‌ترين مسايل زنان در وبلاگستان شود.

اينجا نيز اگر مي‌خواهيم برای ساير فعاليتها مثل مبارزه با بيماری يا مسايل محيط زيستي فعاليتي انجام دهيم كار بايد گروهي باشد.هم اكنون وبلاگهایی كه در اين زمينه‌هاي عام‌المنفعه فعال باشند كم اند و متاسفانه اكثر انها برای كاربران اينترنتي ما شناخته شده نيستند.

يك راه مي‌تواند اين باشد كه بين اين وبلاگها – كه بر روی موضوعاتي مشابه(عام المنفعه) كار مي‌كنند شبكه‌اي ايجاد شود. اين روش خوب است.اما در بلند مدت جواب خواهد داد.

راه ديگر- كه من اين راه را توصيه مي‌كنم- اين است كه فعاليتهای مختلفي كه در وب انجام مي‌شود در هم ادغام گردد. يعني مثلا فرض كنيد اكنون در سرتاسر وبلاگستان فارسي حدود 8 يا 10 وبلاگ باشد كه در مورد سرطان مطلب مي‌نويسند. بنظرم بهترين راه اين است كه از اين تعداد حدود 5 يا 6 وبلاگ درهم ادغام گردند و يك وبلاگ در مورد سرطان شوند.بدين وسيله تيم ايجاد مي‌شود كه مي‌تواند سريعتر و بهتر نسبت به وبلاگهای فردي مطلب اماده كند.

فراموش نكنيم كه موضوعات مربوطه، موضوعات ساده‌اي نيستند كه بشود راحت براي آنها مطلب تهيه كرد. به همين دليل وبلاگهای اين چنينی اگر فردی اداره شوند انرژی زياد مي‌گيرند در حالي كه بازده كمي خواهند داشت. اين يكي از مهمترين دلايلي است كه چنين وبلاگهايي به سرانجام نمي‌رسند. همين موضوع در مورد وبلاگهاي زيست محيطي هم صادق است و بطور كلي تمام وبلاگهايي كه به نوعي مرتبط با مسايل عام‌المنفعه و غيرانتفاعي هستند.

مهم نيست اين وبلاگها كجا باشند يا به چه اسمي باشند يا مسئول چه كسي باشد و ….مهم ان است كه اين همكاريها شكل گيرد.پس توصيه من – هم به دوستان عزيزم در اين دو وبلاگ و هم به تمام عزيزاني كه اين مطلب را مي‌خوانند و در جايي ديگر از وب مشغول فعاليت مشابه هستند – اين است كه سعي كنيد با وبلاگهای مرتبط ادغام شويد. دقيقا از كلمه ادغام استفاده مي‌كنم و نه كلمه‌ای ديگر.

خوانندگان گرامی. اگر شما وبلاگی در اين زمينه‌ها سراغ داريد كه كمتر شناخته شده، لطفا در كامنتها ادرس ان را قيد كنيد تا شايد همين شروعي باشد براي آشنايي و همكاری بيشتر اين دسته از وبلاگ‌نويسان.