نيچه 4

دسامبر 4, 2007 روی 1:20 ق.ظ · طبقه بندی شده زیر قطعات

آن‌كس كه نخواهد بلندای كسی را ببيند چشم خويش را هرچه تيزتر به پستيها و پيش‌پا افتادگيهايش مي‌دوزد- و با اين كار خود را رسوا مي‌كند.

قطعه 275- “فراسوی نيك و بد” – فريدريش نيچه

تا کنون 7 نظر داده شده »

  1. مجید گفت

    دسامبر 4, 2007 @ 7:24 ق.ظ

    salam.
    jomleye be jayii bod. !!!
    moafagh bashid .

    پاسخ

  2. روانپريش گفت

    دسامبر 4, 2007 @ 8:22 ق.ظ

    اينجا هنوز به روز ميشه ؟!!

    پاسخ

  3. alisarzaeem گفت

    دسامبر 4, 2007 @ 1:30 ب.ظ

    من وبلاگ اقتصادي ام را از پرشن بلاگ به وردپرس آوردم. خوشحال مي شوم اگر در مورد مطالب آن نظري داريد بشنوم.

    پاسخ

  4. alisarzaeem گفت

    دسامبر 4, 2007 @ 3:46 ب.ظ

    راستی نام وبلاگ من دوستدار سقراط یا philosocrate است که با آدرس iraneconomy.wordpress.com قابل دسترسی است

    پاسخ

  5. ناصر فرزين فر گفت

    دسامبر 4, 2007 @ 9:16 ب.ظ

    سلام
    من یه همچین چیزی مدتها توی ذهن داشتم (البته اریجینال):
    کسی که سربه زیر داره و راه می ره، همیشه فقط خودش رو می بینه و کیف می کنه.

    پاسخ

  6. علي جباري گفت

    دسامبر 5, 2007 @ 1:46 ق.ظ

    بلندای کسی؟
    منظور توجه کردن به ویژگی های مثبت دیگرانه ؟

    پاسخ

  7. mhmazidi گفت

    دسامبر 5, 2007 @ 11:50 ب.ظ

    @جباری: علی جان. سخنان نيچه بسيار سمبليك و پيچيده هست و چندلايگي وحشتناكي دارد.طوری كه تاويلهاي فراواني از آنها مي‌توان كرد. كلماتي چون بلندا و والایی و … در نزد نيچه تنها اشاره به ويژگي‌هاي مثبت ندارد.بلكه ويژگي‌هاي مثبت جزئی از بلندای يك انسان محسوب مي‌شود.
    علي جان بپذير كه مطلب فراوان است و زبان من هم الكن. پيشنهاد و اصرار دارم كه حتما نوشته‌های نيچه را بخوان.آنهم با دقت و ممارستي فوق تصور

    پاسخ

RSS feed for comments on this post · آدرس دنبالک

یک نظر بنویسید